|
Wspomnienie ?w. Atanazego, biskupa i doktora Ko?cio?a
(Dz 18,9-18)
Kiedy Pawe? przebywa? w Koryncie w nocy Pan przemówi? do niego w widzeniu: Przesta? si? l?ka?, a przemawiaj i nie milcz, bo Ja jestem z tob? i nikt nie targnie si? na ciebie, aby ci? skrzywdzi?, dlatego ?e wiele ludu mam w tym mie?cie. Pozosta? wi?c i g?osi? im s?owo Bo?e przez rok i sze?? miesi?cy. Kiedy Gallio zosta? prokonsulem Achai, ?ydzi jednomy?lnie wyst?pili przeciw Paw?owi i przyprowadzili go przed s?d. Powiedzieli: Ten namawia ludzi, aby czcili Boga niezgodnie z Prawem. Gdy Pawe? mia? ju? usta otworzy?, Gallio przemówi? do ?ydów: Gdyby tu chodzi?o o jakie? przest?pstwo albo z?y czyn, zaj??bym si? wami, ?ydzi, jak nale?y, ale gdy spór toczy si? o s?owa i nazwy, i o wasze Prawo, rozpatrzcie to sami. Ja nie chc? by? s?dzi? w tych sprawach. I wyp?dzi? ich z s?du. A wszyscy Grecy, schwyciwszy przewodnicz?cego synagogi, Sostenesa, bili go przed s?dem, lecz Galliona nic to nie obchodzi?o. Pawe? pozosta? jeszcze przez d?u?szy czas, potem po?egna? si? z bra?mi i pop?yn?? do Syrii, a z nim Pryscylla i Akwila. W Kenchrach ostrzyg? g?ow?, bo z?o?y? taki ?lub.
(Ps 47,2-7)
REFREN: Pan Bóg jest królem ca?ej naszej ziemi
Wszystkie narody klaskajcie w d?onie,
radosnym g?osem wykrzykujcie Bogu,
bo Pan Najwy?szy straszliwy,
jest wielkim Królem nad ca?? ziemi?.
On nam poddaje narody
i ludy rzuca pod nasze stopy.
Wybiera nam na dziedzictwo
chlub? Jakuba, którego mi?uje.
Bóg wst?puje w?ród radosnych okrzyków,
Pan wst?puje przy d?wi?ku tr?by.
|piewajcie psalmy Bogu, ?piewajcie,
?piewajcie Królowi naszemu, ?piewajcie.
(J 16,28)
Wyszed?em od Ojca i na ?wiat przyszed?em, znowu opuszczam ?wiat i wracam do Ojca.
(J 16,20-23a)
Jezus powiedzia? do swoich uczniów: Zaprawd?, zaprawd?, powiadam wam: Wy b?dziecie p?aka? i zawodzi?, a ?wiat si? b?dzie weseli?. Wy b?dziecie si? smuci?, ale smutek wasz zamieni si? w rado??. Kobieta, gdy rodzi, doznaje smutku, bo przysz?a jej godzina. Gdy jednak urodzi dzieci?, ju? nie pami?ta o bólu z powodu rado?ci, ?e si? cz?owiek narodzi? na ?wiat. Tak?e i wy teraz doznajecie smutku. Znowu jednak was zobacz?, i rozraduje si? serce wasze, a rado?ci waszej nikt wam nie zdo?a odebra?. W owym za? dniu o nic Mnie nie b?dziecie pyta?. Komentarz Kiedy chrze?cijanie si? smuc?, ?wiat si? weseli. Opó?nianie si? królestwa Bo?ego, brak mi?o?ci i jedno?ci, poni?enie cz?owieka s? dla nas smutkiem. "|wiat", czyli wszystko to, co przeciwne duchowi Ewangelii, triumfuje - st?d jego rado??. Jednak, cho? cz?sto przegnieceni, mo?emy si? radowa?, poniewa? mamy pewno??, ?e dobro zwyci??y. By?oby dziwne, gdyby?my si? nie smucili, oznacza?by to brak naszej mi?o?ci. Tak?e brak rado?ci by?by dziwny, poniewa? oznacza?by brak wiary i nadziei.
O. Andrzej Ku?mierski OP, "Oremus" kwiecie?-maj 2007, s. 154 |
